Pochorobowo i pourodzinowo

Wyzdrowieliśmy. Kuba miał zapalenie gardła. Masakra...Przez 3 dni non stop marudził, nie chciał spać w łóżeczku tylko na rękach....Każde odłożenie do łóżeczka to natychmiastowa pobudka. W nocy też było różnie. Ale na szczęście mamy to za sobą. Mały dostał antybiotyk i na szczęście po 3 dniach był już sobą- czyli radosny, uśmiechnięty i wszędobylski brzdąc:)
No i jesteśmy po najważniejszej imprezie czyli pierwszych urodzinach.
Goście prawie dopisali (tę kwestię lepiej pominę, bo złość mnie ogarnia!). Kuba zadowolony. Świeczki zdmuchnąć nie potrafił, ale dzielnie pomagał mu starszy braciszek. 
Przez ostatnie dwa tygodnie byłam w pracy przez 1 dzień (najpierw urlop, potem zwolnienie). Kuba tak się przyzwyczaił, że generalnie ciągle było tylko "mama, mama, mama". W nocy płacz-> tata bierze na rączki, przytula, Mały płacze, uspokaja się tylko wtedy jak poczuje, że jest na moich rękach. Każde moje zniknięcie to na początku poszukiwania po całym domu, oczywiście z wołaniem mama, a potem płacz. Ale mądry z niego Maluch, bo wie, że najczęściej znikam w łazience, więc podchodzi i stuka do drzwi:)
Na początku bardzo mnie to cieszyło, że Kuba bez mamy nie może się obyć, ale teraz zaczyna mi to doskwierać, bo naprawdę nie mam chwili dla siebie. I mimo, że mój mąż ma dobre chęci i chce pomóc, to ostatecznie i tak wszystkie marudzenia Młodego kończą się u mnie na rękach. 
A z nowości- Kuba mówi "bam":) i wie, że bam jest wtedy jak on się przewróci albo jak rzuci jakąś rzeczą. Poza tym odkąd wyzdrowiał, to ciągle biega po domu, gada, krzyczy w dla siebie zrozumiałym języku, robi cudaczne miny i jest po prostu przesłodki.
Postaram się na dniach wrzucić jakieś fotki z imprezy urodzinowej.